św. Rita z Cascii

Żona, matka, wdowa i augustianka z Umbrii. Przebaczyła zabójcom męża, modliła się o pokój między zwaśnionymi rodami i dziś jest wzywana w sprawach, które po ludzku wydają się bez wyjścia.

Wspomnienie: 22 maja ok. 1381–1457 Rodzina i dzieci Choroba i cierpienie Zaufanie Bogu

W skrócie

Urodziła się ok. 1381 r. w Roccaporena koło Cascii, w środkowych Włoszech. Bardzo młodo wyszła za mąż. Jej mąż, uwikłany w spory rodów, został zamordowany, a niedługo później na chorobę zmarli obaj synowie.
Przebaczyła zabójcom męża i modliła się o pojednanie rodzin. Jako wdowa wstąpiła do klasztoru augustianek św. Marii Magdaleny w Cascii, gdzie przeżyła około 40 lat.
Zmarła 22 maja 1457 r. Kult zatwierdził papież Urban VIII w 1627 r., a Leon XIII ogłosił ją świętą 24 maja 1900 r. Jest czczona jako patronka spraw trudnych i beznadziejnych.

Życiorys

Rita (właściwie Małgorzata) urodziła się ok. 1381 r. w Roccaporena, wiosce w górach Umbrii niedaleko Cascii. Była jedynym dzieckiem skromnych rolników, znanych w okolicy z godzenia zwaśnionych. Od nich nauczyła się pobożności i łagodności. Mimo że pragnęła poświęcić się Bogu, jako młoda dziewczyna wyszła za mąż za Paola Manciniego, człowieka porywczego. Jan Paweł II pisał, że swoją cierpliwością i modlitwą pomogła przemienić życie męża. Urodziło się im dwóch synów: Giangiacomo i Paolo Maria.

W tamtych czasach Umbrię targały krwawe spory rodów i stronnictw. Mąż Rity został w nich zamordowany. Rita przebaczyła zabójcom, ale bała się, że synowie zechcą pomścić ojca. Niedługo później obaj zmarli na chorobę. Rita została sama i modliła się, by nie przelano więcej krwi. Zabiegała też o pojednanie rodziny męża z rodziną zabójców.

Mając ok. 36 lat, poprosiła o przyjęcie do klasztoru augustianek św. Marii Magdaleny w Cascii. Siostry najpierw jej odmówiły, prawdopodobnie z obawy przed skutkami sporu rodów. Przyjęto ją dopiero po pojednaniu rodzin. Była zakonnicą pokorną i posłuszną, dużo się modliła i pościła, a razem z siostrami troszczyła się o chorych i ubogich. Przez ostatnie lata życia nosiła na czole bolesną ranę, odczytywaną jako udział w cierpieniu Chrystusa cierniem ukoronowanego.

Zmarła 22 maja 1457 r. w klasztorze w Cascii. Z powodu kultu, który zrodził się od razu, jej ciała nie pochowano w ziemi. Złożono je w malowanej skrzyni, tzw. Cassa Solenne, na której zachował się najstarszy jej wizerunek. Dziś ciało spoczywa w szklanej urnie w bazylice w Cascii. Kult zatwierdził papież Urban VIII w 1627 r. Leon XIII kanonizował Ritę 24 maja 1900 r., nazywając ją „drogocenną perłą Umbrii”. Jan Paweł II przypominał, że była „żoną, matką, wdową i mniszką” i jest znakiem nadziei zwłaszcza dla rodzin. W Polsce jej relikwie znajdują się m.in. w kościele św. Katarzyny w Krakowie, przy klasztorze augustianek.

Opowieść z życia

Do domu w Roccaporena przychodzi wiadomość: mąż Rity nie żyje, zabity w sporze rodów. Zostaje po nim zakrwawiona koszula. Rita chowa ją przed synami, żeby jej widok nie rozpalił w nich pragnienia zemsty. W sercu przebacza zabójcom, choć rodzina męża naciska i rośnie wrogość. Rita nie odpowiada nienawiścią. Jej bronią i pociechą staje się modlitwa, by nie popłynęła już ani jedna kropla krwi.

Tradycja i legendy. O życiu Rity opowiada wiele przekazów tradycji, spisanych po jej śmierci. Według nich nad niemowlęciem w kołysce krążył rój białych pszczół, które wchodziły do jej ust i nie robiły jej krzywdy. Tradycja mówi też, że siostry poddały ją próbie posłuszeństwa, każąc podlewać suchy kawałek drewna, a ten miał wypuścić pędy winorośli. Według innej opowieści Rita weszła do klasztoru przez zamkniętą furtę, przeprowadzona przez swoich patronów: św. Jana Chrzciciela, św. Augustyna i św. Mikołaja z Tolentino. Ranę na czole tradycja wiąże z modlitwą przed Ukrzyżowanym, gdy cierń z Jego korony miał ją ugodzić (ok. 1432 r.). Rana nie goiła się przez około 15 lat. Najbardziej znany jest przekaz o róży i figach: zimą przed śmiercią ciężko chora Rita poprosiła krewną o różę i dwie figi z ogrodu w Roccaporena. Krewna znalazła je mimo stycznia. Rita odczytała je jako znak, że jej mąż i synowie są u Boga. Dlatego jej znakiem jest róża.

Cytaty

Głęboko zakorzeniona w miłości Chrystusa, Rita znajdowała w swej niezachwianej wierze siłę, by w każdych okolicznościach być kobietą pokoju.

Jan Paweł II · przemówienie do czcicieli św. Rity, 20 V 2000

W ten sposób Rita stała się orędowniczką ubogich i zrozpaczonych, wypraszając tym, którzy ją wzywali w najrozmaitszych sytuacjach, niezliczone łaski pociechy i umocnienia.

Jan Paweł II · przemówienie do czcicieli św. Rity, 20 V 2000

Jeśli zapytamy świętą Ritę, jaka jest tajemnica tego niezwykłego dzieła odnowy społecznej i duchowej, odpowie nam: wierność Miłości Ukrzyżowanej.

Jan Paweł II · przemówienie do czcicieli św. Rity, 20 V 2000

Każdemu z was, drodzy czciciele i pielgrzymi, Rita oddaje na nowo swoją różę: przyjmując ją duchowo, zobowiążcie się żyć jako świadkowie nadziei, która nie zawodzi i misjonarze życia, które zwycięża śmierć.

Jan Paweł II · przemówienie do czcicieli św. Rity, 20 V 2000

Święta Rita nie zostawiła pism. Przytaczamy słowa Jana Pawła II o niej, według polskiego przekładu przemówienia z 20 V 2000 r. (za vatican.va). Krążące w internecie „cytaty św. Rity” nie mają potwierdzenia w źródłach.

Czego uczy dziś?

Przebaczenie przerywa zemstę Rita przebaczyła zabójcom męża i chroniła synów przed nienawiścią. Pomyśl, komu Ty nie umiesz przebaczyć, i pomódl się dziś za tę osobę.

Pokój zaczyna się w domu Cierpliwością i modlitwą zmieniała atmosferę w rodzinie. Zrób dziś jeden krok ku zgodzie z kimś bliskim: dobre słowo zamiast wyrzutu.

Nadzieja w sprawach bez wyjścia Rita przeszła przez śmierć męża i dzieci, a mimo to nie straciła ufności. Sprawę, która wydaje Ci się beznadziejna, oddaj dziś Bogu w modlitwie.

Modlitwa

Prosimy Cię, Boże, obdarz nas mądrością krzyża i męstwem, którymi napełniłeś świętą Ritę, abyśmy cierpiąc z Chrystusem, mogli głębiej uczestniczyć w Jego paschalnym misterium. Który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.

Modlitwa dnia (kolekta) na wspomnienie św. Rity z Cascii (22 maja), przekład tekstu z Mszału Rzymskiego.

Film z kanału

Pieśń z kanału KatolickiTV o nadziei, gdy brakuje już sił. Z taką modlitwą ludzie przychodzą do św. Rity w sprawach, które wydają się beznadziejne.

Źródła

← Wróć do świętych